
José Ignacio Barraquer Moner – (1916 – 1998)
Dr. José Ignacio Barraquer Moner was een gerenommeerd oogarts uit een belangrijk en langlevend geslacht van oogzorgprofessionals. Geboren in Barcelona, Spanje, in 1916, was José het eerste kind van Ignacio Barraquer, een vooraanstaand oogarts die een chirurgische ingreep uitvond om staar te verwijderen met behulp van een apparaat dat leek op een stofzuiger en met zuignappen. Al op jonge leeftijd bracht Josés vader, Ignacio, zijn kennis van wetenschap en oogheelkunde over op zijn kinderen om de familietraditie voort te zetten. Om zijn opleiding uit te breiden schreef José Ignacio Barraquer zich in voor Geneeskunde aan de Universiteit van Barcelona om chirurg te worden, waar hij in 1940 afstudeerde.
Met zijn vader als mentor zette hij zijn werk in de oogheelkunde voort in wat nu het Barraquer Oogheelkundig Centrum in Barcelona is. In 1952 promoveerde hij met onderscheiding tot Doctor in de Geneeskunde en Chirurgie aan de Universiteit van Madrid. Tijdens zijn promotieonderzoek reisde José Ignacio regelmatig om les te geven en andere beroemde oogzorgprofessionals over de hele wereld te ontmoeten.
Na een bezoek aan Zuid-Afrika in 1953 besloot Barraquer dat het tijd was om zijn eigen zelfstandige kliniek te openen en verhuisde hij met zijn gezin naar Bogotá, Colombia. Het Barraquer Instituut van Amerika werd opgericht in 1964, gevolgd door de Barraquer Kliniek van Bogotá in 1968. In Colombia voerde dokter Barraquer het grootste deel van zijn onderzoek uit en ontwikkelde hij technieken voor refractieve chirurgie. Net als zijn vader en grootvader was Barraquer een uiterst getalenteerde docent die in zijn laatste jaren veel jonge collega’s in het instituut begeleidde. Dokter José Barraquer was tot aan zijn overlijden in Bogotá in 1998 actief betrokken bij het onderwijs en de praktijk van optisch onderzoek.
De bijdragen van José Barraquer aan de oogzorg
De belangrijkste bijdrage van dokter José Barraquer aan de oogzorg was de uitvinding van de keratomileusis in 1948. Deze ingreep wordt uitgevoerd door chirurgisch de kromming van de hoornvliesschijf aan te passen: deze wordt verwijderd en het weefsel wordt hervormd met behulp van gespecialiseerde instrumenten (waarvan er veel door Barraquer zelf zijn uitgevonden), waarna het na aanpassing weer in het oog van de patiënt wordt teruggeplaatst. Deze ingreep kan bijziendheid en verziendheid corrigeren en zorgt ervoor dat de patiënt niet langer afhankelijk hoeft te zijn van een bril of contactlenzen.
Tot de andere noemenswaardige bijdragen van José Ignacio Barraquer aan de wereld van de oogheelkunde behoren:
- De uitvinding van de refractieve keratoplastiek-ingrepen – keratomileusis en keratofakie –, waarbij het hoornvliesweefsel wordt bevroren en hervormd om refractieafwijkingen te corrigeren
- De K in het acroniem LASIK is afkomstig van zijn ingreep: de keratomileusis (Laser-Assisted In Situ Keratomileusis. In het Nederlands: laser-geassisteerde in situ keratomileusis)
- In de loop van zijn leven publiceerde hij meer dan 260 artikelen over het weefsel van de ogen, refractieve chirurgie en optische theorieën
- Hij vond 19 oogheelkundige chirurgische technieken en 45 chirurgische instrumenten uit
- De Barraquer-prijs is een jaarlijkse onderscheiding die eer betuigt aan oogartsen die tijdens hun carrière grote bijdragen hebben geleverd aan de refractieve chirurgie
- Hij won talrijke prijzen voor zijn onderzoek en onderwijs, waaronder: Oogarts van de Eeuw door de Internationale Chirurgieclub, en hij werd door de American Society of Cataract and Refractive Surgery uitgeroepen tot een van de meest invloedrijke oogartsen van de 20e eeuw.
Laatste woorden
Vaak erkend als de “Vader van de Moderne Refractieve Chirurgie”, is de impact van dokter José Ignacio Barraquer op de oogheelkundige gemeenschap en de oogzorg vandaag de dag nog steeds voelbaar. Veel van zijn chirurgische technieken en innovaties worden routinematig gebruikt door oogartsen over de hele wereld. De ingreep die hij ontwikkelde (de keratomileusis) diende als basis voor de LASIK-chirurgie en andere moderne oogingrepen om veelvoorkomende gezichtsafwijkingen zoals bijziendheid, verziendheid en astigmatisme bij miljoenen mensen te corrigeren.
